Hediye
Sevgililer Gününe Özel Klasik Bir Hikâye. Sevgi, sevgili böyle bir şey olmalı!
Karı-koca özel günlerinin birinde karşılıklı hediye alma düşüncesindedirler. Birbirlerinden haberi olmayan çift, eşini etkilemek için arayışa geçer. Koca, karısının o güzel uzun saçlarını tarama sıkıntısı çektiğini bildiği için zamanın en değerli taraklarından birini almak için harekete geçer.
Kadının iç dünyasından geçende kocasının saçlarını rahatlıkla tarayabileceği bir tarak almasıdır. Kocanın eşine hediye alacak parası da yoktur.
Ama ne yapıp edip karısına hediye almalıdır. Gözünü kırpmadan bir türlü zincirini edinemediği baba yadigarı kösteğini satar.
Saatten elde ettiği parayla eşine güzel bir tarak alır. Gözlerinin içi gülmektedir. Hediyeyi eşine verdiğinde onun yaşayacağı sevinci ve sevgisini şimdiden yaşamaya başlamıştır bile.
Kadın ise kocasına hediye alma konusunda kararını vermiş ve eşinin baba yadigarı kösteğini güzel bir zincire kavuşturma isteğindedir.
Bunun için gereken maddi kaynağı da bulmuştur. Beline kadar uzayan ama taramakta sıkıntı çektiği güzel saçlarını satıp, bunun parası ile eşine hediye almaya karar verir.
Kendileri için değerli olan saat ve saçlarını paraya çeviren karı-koca akşam eve döndüklerinde birbirlerine hediyelerini takdim ederler.
Bu hediyeler karşılıklı olarak sevgilerinin somutlaşmış birer maddi örneği olarak ortaya çıkmış gibidirler.
Koca, karısına onun çok arzuladığı tarağı verir. Ancak o kemik tarağın dişleri arasında dans edecek saçlar maalesef yok olmuştur. Kadın, kocasına cep saati için zinciri verir. Ne yazık ki o zincirin takılıp, yeleğin cebine konulup hoş bir aksesuara dönüşecek olan köstek yoktur.
Artık tarak için satılan köstek, köstek için satılan saçlar yoktur. Ama hediyeleşmeyi fedakarlığa taşıyan sevgi dolu kalpler vardır. İçlerinden geçeni okuyan, okumakla kalmayıp bunu eyleme dönüştüren sevgi yoğunluğu vardır. Bu sevgi oldukça saçlar taranarak büyür, köstekler onu tamamlayan zincire kavuşur.
çok güzel sevgi olduktan sonra her şey olur.